كرامت نفس ، محور اساسى اخلاق و تربيت اسلامى است و مهم‌ترين راه آن ، تكريم انسان ، بويژه در دوران كودكى است . البتّه بخشى از كرامت‌پرورى ، به آموزش زشتىها و زيبايىها مربوط مىشود ؛ ولى تكريم ، ارزش و اهميّت بسيارى دارد . يكى از مهم‌ترين نكات تربيتى كه در تكريم شخصيت كودك بايد مورد توجّه قرار گيرد ، جدّى گرفتن احساسات او در هفت سال آغاز زندگى است . اين موضوع ، آن قدر اهمّيت دارد كه اين دوران در حديثى از پيامبر خدا ، دوران سَرورى و آقايىِ كودك شمرده شده است : الوَلَدُ سَيّدٌ سَبعَ سِنينَ . « 1 » فرزند ، هفت سال سَرور است . مقتضاى سَرورى و آقايىِ كودك ، فرماندهى او و اطاعت والدين است ، بدين معنا كه كودك در هفت سال آغاز زندگى ، بايد در خانواده ، آقايى و فرماندهى كند . از اين رو هر چه مىخواهد ، در صورتى كه براى او زيانبار نباشد و در توان پدر و مادر باشد ، بايد تأمين شود . نتيجه تربيتىِ فرماندهى كودك در هفت سال آغاز زندگى و فرمانبرى صحيح پدر و مادر از او ، فرمانبرى مطلق توأم با محبّت كودك در هفت سال بعدىِ زندگى كودك خواهد بود . از اين رو ، در ادامه همان حديث آمده است : و عَبدٌ سَبعَ سِنينَ .

--> ( 1 ) المعجم الأوسط : ج 6 ص 170 ح 6104 ؛ مكارم الأخلاق : ج 1 ص 478 ح 1649 .